در میان مدیران وب‌سایت‌ها و کسب‌وکارهای آنلاین، اصطلاح آی پی ولید بسیار رایج است؛ اما از نظر اصول فنی شبکه، هر سایتی که بر روی بستر اینترنت جهانی مشاهده می‌شود از پیش یک آی‌پی معتبر و عمومی دارد. منظور واقعی از این درخواست در شرکت‌های هاستینگ، دریافت آی پی اختصاصی در برابر آی پی اشتراکی است. در هاست اشتراکی، صدها سایت از یک آدرس سرور مشترک استفاده می‌کنند، در حالی که با داشتن آی پی اختصاصی، آن نشانی به صورت انحصاری در اختیار دامنه شما قرار می‌گیرد.
دلایل فنی و منطقی که نشان می‌دهد چرا و چه زمانی باید برای وب‌سایت آی پی اختصاصی تهیه کنید عبارتند از:
۱. افزایش اعتبار ایمیل‌های ارسالی و عدم ورود به اسپم:
اگر از هاست خود برای ارسال خبرنامه، فاکتورهای خرید، ایمیل‌های اطلاع‌رسانی یا ثبت‌نام کاربران استفاده می‌کنید، اشتراکی بودن آی‌پی می‌تواند دردسرساز شود. اگر یکی از همسایگان شما روی سرور اقدام به ارسال اسپم کند، آدرس سرور در لیست‌های سیاه بین‌المللی مسدود می‌شود و در نتیجه ایمیل‌های وب‌سایت شما نیز راهی پوشه هرزنامه کاربران خواهد شد. با داشتن آی‌پی اختصاصی، کنترل سابقه ایمیل کاملاً در دست شماست و می‌توانید رکورد معکوس شبکه یا پی‌تی‌آر را برای جلب اعتماد ارائه‌دهندگان بزرگ مانند جیمیل و یاهو تنظیم کنید.
۲. اتصال به وب‌سرویس‌ها و لیست سفید درگاه‌های بانکی:
بسیاری از نهادهای مالی، درگاه‌های پرداخت، سامانه‌های ارسال پیامک خدماتی، و پورتال‌های سازمانی و دولتی برای حفظ امنیت تراکنش‌ها، دسترسی وب‌سرویس خود را فقط به آی‌پی‌های مشخص محدود می‌کنند. برای استفاده از این خدمات ملزم هستید یک نشانی ثابت و اختصاصی به آن‌ها معرفی کنید تا در لیست سفید سامانه ثبت شود؛ قابلیتی که روی هاست‌های اشتراکی با آی‌پی‌های متغیر یا عمومی میسر نیست.
۳. نیاز به باز کردن پورت‌ها و پروتکل‌های اختصاصی شبکه:
برخی سرویس‌های پیشرفته، اسکریپت‌های خاص یا برنامه‌های جانبی نیازمند اتصال روی پورت‌های ویژه شبکه هستند. در محیط هاست اشتراکی، این پورت‌ها برای همه مشترکین باز نمی‌شود و امکان ایجاد تداخل با سایر کاربران وجود دارد، اما با اختصاص یک آی‌پی مجزا، امکان پیکربندی سرویس‌های اختصاصی برای نرم‌افزار شما بسیار ساده‌تر خواهد بود.
۴. دسترسی مستقل و مستقیم به سرور بدون وابستگی به دی‌ان‌اس:
گاهی به دلایلی مانند تغییر رجیسترار دامنه، تاخیر در انتشار رکوردهای کارگزار، یا بروز اختلالات موقت در سامانه نام دامنه، دسترسی به سایت از طریق نام با مشکل مواجه می‌شود. با داشتن آی‌پی انحصاری، مدیر سایت می‌تواند همواره از طریق نشانی مستقیم به پنل مدیریت سرور، انتقال اطلاعات و تست وب‌سایت پیش از اتصال رسمی دسترسی داشته باشد.
۵. جلوگیری از مسدودسازی جمعی توسط فایروال‌های شرکتی:
در صورتی که یکی از وب‌سایت‌های مستقر روی هاست اشتراکی مرتکب تخلف، فعالیت مخرب، فیشینگ یا انتشار بدافزار شود، فایروال سازمان‌ها یا نرم‌افزارهای امنیتی آن آدرس را به طور کامل بلاک می‌کنند. در این حالت، وب‌سایت‌های سالم روی همان سرور نیز ممکن است از دسترس کاربران آن شبکه خارج می‌شوند؛ داشتن آی‌پی اختصاصی ریسک این اتفاق را کاهش می دهد.
نتیجه‌گیری:
اگرچه آی‌پی اختصاصی تاثیری جادویی و مستقیم روی ارتقای سئو یا افزایش سرعت ندارد، اما برای حفظ هویت برند در ارسال ایمیل‌ها، هماهنگی با سامانه‌های بانکی و افزایش کنترل فنی روی زیرساخت، سرمایه‌گذاری عاقلانه و ضروری برای هر وب‌سایت در حال رشد محسوب می‌شود.
بدون دیدگاه